Tomasz Witkowski, fot. Adam Mielcarz


W sobotę 22 listopada zapisała się jubileuszowa karta X Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego Wiersza Klasycznego o Buławę Marszałka. Pragniemy w sposób szczególny wyrazić wdzięczność i wspomnieć Osobę, której Sulejówek zawdzięcza 10 lat spotkań z zachwycającą poezją oraz jej inspirującymi Twórcami, przybyłymi nierzadko z najdalszych zakątków Polski.


Pomysłodawcą, założycielem, sercem Konkursu Poetyckiego o Buławę Marszałka jest:


TOMASZ WITKOWSKI


Urodzony w Olsztynie filozof, miłośnik poezji i filmu(w czasach studenckich prowadził DKF), poeta, który swoje życie związał z Sulejówkiem. Zachęcamy serdecznie do poznania tej zasłużonej w tworzeniu pejzażu kulturalnego Sulejówka, Osoby.

KORZENIE POETYCKIEJ PASJI
Jego pasja poetycka narodziła się stosunkowo niedawno, ale z wielką intensywnością. O swoich początkach poetyckich wspomina tak:
Poezją zajmuję się od niedawna, traktując to , jako pasję i wytchnienie od przyziemnej codzienności. Mój debiut poetycki nastąpił 3 lutego 2012 roku. Tego wieczoru napisałem wiersz „Kościelisko” będący wspomnieniem wielokrotnych pobytów, na przestrzeni wielu lat, w Zakopanem i pod Tatrami. Treść zawartą w strofach – „z pewną nieśmiałością” – przedstawiłem bliskim, którzy – zaskoczeni tym wydarzeniem – ze zdziwieniem, ale i aprobatą przyjęli jego treść oraz zachęcili do dalszych prób.
Jest fanem języka polskiego, jego piękna i właściwego używania. Mam nadzieję , że ta fascynacja ma odbicie w moich wierszach, które były wielokrotnie drukowane w prasie. Jestem laureatem trzech konkursów poetyckich.
11 grudnia 2013 Tomasz Witkowski wydał swój pierwszy tomik poezji pt. „Formy wyraziste” zawierający zbiorek 30 wierszy z pięknymi ilustracjami Magdaleny Salome.

INSPIRACJE
Poezja od zawsze była w moim sercu. Ukochanym mistrzem jest Mickiewicz, którego geniusz mnie onieśmiela i zachwyca. Mogę w nieskończoność czytać „Pana Tadeusza”, recytować „Redutę Ordona” czy też „Odę do młodości”. Z wielkich romantyków tej epoki bardzo odpowiada mi poezja Aleksandra Puszkina, którego wielokroć czytałem w orginale. Z rodzimych poetów bliscy mi są Broniewski, Tuwim oraz Słonimski. Z poezji nie ograniczanej rymem i rytmem podziwiam skalę spojrzenia i intelektualne fajerwerki przesłania Wisławy Szymborskiej.

DLACZEGO POEZJA?
Nie ma nic lepszego, niż bezpośredni kontakt z poezją. Można ją czytać, słuchać i wreszcie tworzyć. Każda z tych form bezpośredniego oglądu wzbogaca, uwrażliwia, uszlachetnia i upiększa człowieka. Ci, którzy nie doceniają poezji, lekceważą ją lub pomijają a więc w konsekwencji nie rozumieją, pozbawiają się ważnego źródła rozwoju swojej osobowości, odcinają się od nurtu przesłania niosącego czysty humanizm, erudycję i piękno. Poezja rozwija język, wprowadza rozróżnienia, niuanse, balansuje formy wypowiedzi. Używa metafor, epitetów i porównań – sypiących się, jak perełki do skarbca mowy. Jest radosnym hymnem uniesień ku chwale człowieka.

Panie Tomaszu! Bardzo ciepło dziękujemy za lata wytrwałości, zaangażowania w promowanie Poezji, ukazywanie ogromnej wartości, dobra i piękna jakie ze sobą niesie!
Dziękujemy ogromnie za poetycką "Buławę"!
W tym miejscu również z serca dziękujemy Annie Ciciszwili oraz Tadeuszowi Knyziakowi - znakomitym znawcom poezji, od samego początku zaangażowanym Jurorom Konkursu!


Tomasz Witkowski i Monika Kozak, podczas Gali finałowej IX Konkursu.


Tadeusz Knyziak, poeta, znawca poezji, juror wielu konkursów poetyckich. Fot. Ania Nowak